ZLOT POJAZDÓW ZABYTKOWYCH „ODJAZD”

Joanna Zientarska: Świat motoryzacyjny kiedyś wyglądał inaczej. Jak Pan to ocenia dzisiaj?

Michał Nivette: Czy to wyścig, czy rajd, to zawsze była zabawa dla dorosłych chłopców. Droższa, tańsza, ale wciąż zabawa. Samochody były zupełnie inne. Przypomnijmy sobie wyścigi w Polsce – Formuła Polonia, Polska Formuła Easter – nie było innych możliwości ścigania się w tamtych czasach, ale te były.

Czas biegnie do przodu, zmienia się technika, precyzja wykonania. Mimo że pewne rozwiązania techniczne istniały już przed I wojną światową, dziś są one realizowane z umiejętnością i precyzją, co pozwala na zupełnie inną jakość samochodów. Wracając do starych aut, stare samochody mają duszę. To już historia zawarta na czterech kołach.

Joanna Zientarska: Zastanawiałam się, jak to jest z tą duszą, bo trochę mi żal tych nowych samochodów, o których się mówi, że duszy nie mają. Ale potem, 20 lat później, człowiek patrzy na ten samochód i mówi: „Wow, to ma duszę”. Wydaje mi się, że na duszę trzeba zapracować. Kiedyś wyścigi to była dobra zabawa. Ale czy coś z tego fanu, z tej miłości, z tej pasji nie umknęło nam w świecie bardzo komercyjnych rajdów i wyścigów?

Michał Nivette: Myślę, że nie. Jeżeli ktoś ma pasję w jakiejkolwiek dziedzinie, to w tej dziedzinie będzie najlepszy. Pasja prowadzi do sukcesu.

Joanna Zientarska: Zgadza się, motoryzacja jest dla wielkich pasjonatów. To jest trochę tak, że jak człowiekowi buzuje w środku, to widzi tylko ten szczyt i zastanawia się, jak na ten szczyt dojść. Gdzie były Pana Mount Everesty w motoryzacyjnym życiu?

Michał Nivette: Nigdy się nad tym nie zastanawiałem…

Tomasz Baranowski: Twoim Mount Everestem było stworzenie jednej z największych firm motoryzacyjnych w Polsce. Chyba nie ma człowieka, który jest w jakikolwiek sposób związany z motoryzacją, który nie wiedziałby, czym zajmuje się firma Nivette.

Michał Nivette: No, o tym nie pomyślałem. Rzeczywiście, nasza firma zdobyła znaczącą pozycję na rynku. Ridy i wyścigi to nie tylko zabawa dla dorosłych chłopców, ale także poligon doświadczalny motoryzacji. Spójrzmy na Formułę 1 – wiele rozwiązań, które są tam testowane, później trafia do samochodów klasycznych, powiedzmy, do użytku zwykłego Pana Kowalskiego. Rozwiązania bezpieczeństwa. Ostatnio w Monako był wypadek, po którym z samochodu praktycznie zostało tylko miejsce dla kierowcy. Nie było kół, nie było zawieszenia, a zawodnik wychodził zdenerwowany czy nie, ale cały i zdrowy. W tych ekstremalnych rajdach cały czas dąży się do maksymalnego bezpieczeństwa, mimo że prędkości są bardzo wysokie.

Joanna Zientarska: A propos bezpieczeństwa, przez całe życie miał Pan do czynienia z materią, która sama w sobie bezpieczna nie jest. Dzisiaj samochody stają się coraz bezpieczniejsze, ale mają dużą prędkość i masę. Czy pamięta Pan momenty, kiedy naprawdę wystąpił strach?

Michał Nivette: Człowiek, który mówi, że się nie boi, niestety nie mówi prawdy. Budując samochody, czy to do codziennego użytku, czy do wyścigów, zawsze to są działania w dwóch kierunkach: techniczne rozwiązania związane z mocą oraz bezpieczeństwo. Jeżeli chodzi o klatki bezpieczeństwa, to zawsze trzeba wybierać najdroższe i najmocniejsze opcje, bo zdrowie i życie są najważniejsze. Zabawa zawsze jest na drugim miejscu.